Ulga rehabilitacyjna na samochód – ile wynosi w 2026 r.?

Ulga rehabilitacyjna na samochód pozwala odliczyć od dochodu wydatki związane z używaniem samochodu osobowego przez osobę z niepełnosprawnością lub podatnika mającego ją na utrzymaniu. W 2026 roku limit odliczenia wynosi 2280 zł rocznie, jednak z preferencji podatkowej mogą skorzystać wyłącznie osoby spełniające warunki określone w przepisach. Sprawdź, komu przysługuje ulga rehabilitacyjna, jakie wydatki można odliczyć i jakie dokumenty warto zachować.

Osoby z niepełnosprawnością często ponoszą dodatkowe koszty związane z codziennym funkcjonowaniem, leczeniem czy rehabilitacją. W wielu przypadkach samochód jest niezbędnym środkiem transportu, który umożliwia dojazd do placówek medycznych, wykonywanie codziennych czynności oraz aktywność zawodową i społeczną. Z tego względu przepisy podatkowe przewidują możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej obejmującej wydatki związane z używaniem samochodu osobowego.

Możliwość skorzystania z odliczenia nie oznacza jednak, że przysługuje ono każdemu. Znaczenie mają m.in. status osoby niepełnosprawnej, stopień pokrewieństwa w przypadku opiekunów oraz rodzaj ponoszonych wydatków.

Ile wynosi ulga rehabilitacyjna na samochód w 2026 roku?

W 2026 roku maksymalna kwota odliczenia z tytułu używania samochodu osobowego w ramach ulgi rehabilitacyjnej wynosi 2280 zł rocznie. Limit ten dotyczy wydatków związanych z używaniem samochodu przez osobę z niepełnosprawnością lub podatnika mającego ją na utrzymaniu i obowiązuje niezależnie od rzeczywiście poniesionych kosztów.

Warto pamiętać, że limit odnosi się wyłącznie do wydatków limitowanych. Oznacza to, że nawet jeśli koszty związane z użytkowaniem samochodu były wyższe, odliczeniu podlega maksymalnie kwota wskazana w przepisach.

Nie wszystkie wydatki objęte ulgą rehabilitacyjną podlegają jednak limitowi. W przypadku wydatków nielimitowanych – takich jak przystosowanie samochodu do potrzeb wynikających z niepełnosprawności – można odliczyć całą poniesioną kwotę, pod warunkiem że została właściwie udokumentowana.

Co istotne, limit 2280 zł obowiązuje odrębnie dla poszczególnych kategorii wydatków limitowanych. Oznacza to, że odliczenie z tytułu używania samochodu osobowego nie wpływa na możliwość skorzystania z limitu przewidzianego dla innych wydatków objętych ulgą rehabilitacyjną, takich jak opłacenie przewodnika osoby niewidomej czy utrzymanie psa asystującego.

Czym jest ulga rehabilitacyjna?

Ulga rehabilitacyjna to preferencja podatkowa, która pozwala osobom z niepełnosprawnością oraz podatnikom utrzymującym takie osoby odliczyć od dochodu lub przychodu wybrane wydatki związane z rehabilitacją i ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Z ulgi można skorzystać podczas składania rocznego zeznania podatkowego, o ile zostały spełnione warunki określone w przepisach.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu został wskazany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Obejmuje on zarówno wydatki limitowane, dla których obowiązuje ustawowy limit odliczenia, jak i wydatki nielimitowane, które – po spełnieniu określonych warunków – można odliczyć w pełnej wysokości. Do pierwszej grupy zaliczają się m.in. wydatki związane z używaniem samochodu osobowego przez osobę z niepełnosprawnością lub podatnika mającego ją na utrzymaniu.

Komu przysługuje ulga rehabilitacyjna?

Z ulgi rehabilitacyjnej mogą skorzystać zarówno osoby z niepełnosprawnością, jak i podatnicy utrzymujący osoby z niepełnosprawnością, o ile spełniają warunki określone w przepisach. Prawo do odliczenia przysługuje m.in. osobom:

• posiadającym orzeczenie o niepełnosprawności,
• pobierającym rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
• pobierającym rentę socjalną,
• pobierającym rentę szkoleniową.

Z ulgi mogą skorzystać również osoby utrzymujące członka rodziny z niepełnosprawnością. Dotyczy to m.in. współmałżonka oraz osób zaliczanych do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, w tym:

• dzieci, wnuków i prawnuków,
• rodziców, dziadków i pradziadków,
• pasierbów,
• rodzeństwa,
• ojczyma i macochy,
• teściów,
• zięcia i synowej,
• dzieci przyjętych na wychowanie przez podatnika lub jego współmałżonka.

Aby opiekun mógł skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, osoba z niepełnosprawnością musi pozostawać na jego utrzymaniu i spełniać obowiązujący limit dochodów określony w przepisach. Wysokość tego limitu jest aktualizowana co roku i zależy od wysokości renty socjalnej.

Jaki jest limit dochodowy przy uldze rehabilitacyjnej na 2026 rok?

Limit dochodów ma znaczenie wyłącznie wtedy, gdy z ulgi rehabilitacyjnej korzysta podatnik utrzymujący osobę z niepełnosprawnością. W takim przypadku roczne dochody tej osoby nie mogą przekroczyć 23 741,88 zł. Kwota ta odpowiada dwunastokrotności renty socjalnej obowiązującej w grudniu 2026 roku.

Do limitu dochodów nie wlicza się m.in.:

• alimentów na rzecz dzieci,
• świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji,
• zasiłku pielęgnacyjnego,
• dodatku pielęgnacyjnego,
• dodatku energetycznego,
• bonu energetycznego,
• dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów (tzw. trzynastej emerytury),
• kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów (tzw. czternastej emerytury).

Przekroczenie limitu dochodów nie pozbawia prawa do ulgi osoby z niepełnosprawnością rozliczającej ją we własnym zeznaniu podatkowym. Ograniczenie dotyczy wyłącznie podatników korzystających z odliczenia z tytułu utrzymywania osoby z niepełnosprawnością.

Co można objąć ulgą rehabilitacyjną?

Ulga rehabilitacyjna obejmuje wyłącznie wydatki wskazane w przepisach. Ich zakres został określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Część z nich można odliczyć tylko do określonego limitu, natomiast pozostałe podlegają odliczeniu w pełnej wysokości, o ile zostały właściwie udokumentowane.

Wydatki związane z samochodem należą zarówno do grupy wydatków limitowanych, jak i nielimitowanych – w zależności od ich charakteru.

Wydatki limitowane

Do wydatków limitowanych zalicza się m.in. koszty używania samochodu osobowego będącego własnością lub współwłasnością osoby z niepełnosprawnością albo podatnika mającego ją na utrzymaniu. Maksymalna kwota odliczenia wynosi 2280 zł rocznie.

Odliczenie dotyczy wydatków związanych z codziennym użytkowaniem pojazdu, który służy osobie z niepełnosprawnością. Samochód nie musi być prowadzony przez podatnika ani przez samą osobę z niepełnosprawnością. Nie jest również wymagane posiadanie prawa jazdy przez osobę korzystającą z ulgi.

Co istotne, w przypadku wydatków limitowanych przepisy nie wymagają dokumentowania wysokości poniesionych kosztów. Podatnik powinien jednak być przygotowany na wykazanie prawa do skorzystania z ulgi oraz udowodnienie, że samochód był wykorzystywany zgodnie z celem przewidzianym w przepisach.

Wydatki nielimitowane

Niektóre wydatki związane z samochodem można odliczyć w pełnej wysokości. Dotyczy to przede wszystkim kosztów przystosowania pojazdu do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Do tej grupy zalicza się m.in.:

• montaż urządzeń ułatwiających prowadzenie samochodu przez osobę z niepełnosprawnością,
• dostosowanie elementów sterowania, np. pedałów, dźwigni zmiany biegów czy układu kierowniczego,
• wykonanie przeróbek umożliwiających bezpieczny przewóz osoby z niepełnosprawnością,
• inne modyfikacje, których celem jest ułatwienie korzystania z pojazdu przez konkretną osobę.

Zakres prac zależy od rodzaju niepełnosprawności oraz indywidualnych potrzeb użytkownika. W przeciwieństwie do wydatków limitowanych odliczeniu podlega rzeczywiście poniesiona kwota, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty potwierdzające poniesione koszty.

Czego nie można odliczyć w ramach ulgi?

Ulga rehabilitacyjna nie obejmuje wszystkich wydatków związanych z samochodem. Nie można odliczyć przede wszystkim kosztów zakupu pojazdu, nawet jeśli został on fabrycznie przystosowany do potrzeb osoby z niepełnosprawnością.

Odliczeniu nie podlegają również wydatki niezwiązane z rehabilitacją lub ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Dotyczy to m.in. standardowych napraw czy wymiany części eksploatacyjnych, jeżeli nie pozostają one w związku z przystosowaniem pojazdu do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Jak odliczyć ulgę rehabilitacyjną na samochód?

Aby skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej na samochód, należy wykazać odliczenie w rocznym zeznaniu podatkowym. Warunkiem jest, aby wydatki objęte ulgą nie zostały wcześniej zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu lub dochodu ani zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Nie można również odliczyć kosztów, które zostały sfinansowane lub dofinansowane ze środków publicznych, chyba że podatnik pokrył część wydatków z własnych środków – wówczas odliczeniu podlega wyłącznie ta część.

Wydatków limitowanych nie musisz udowadniać, ale powinieneś mieć dokumenty, które upoważniają do takiego odliczenia. W przypadku wydatków nielimitowanych musisz mieć potwierdzenia ich poniesienia, bo to one są podstawą do obliczenia kwoty do odliczenia.

Jakie dokumenty są potrzebne do ulgi rehabilitacyjnej?

Korzystając z ulgi rehabilitacyjnej, podatnik powinien dysponować dokumentami potwierdzającymi prawo do odliczenia. W przypadku wydatków nielimitowanych konieczne są dowody ich poniesienia, np. faktury, rachunki lub potwierdzenia płatności.

Przy wydatkach limitowanych, takich jak używanie samochodu osobowego, przepisy nie wymagają dokumentowania każdej poniesionej kwoty, jednak urząd skarbowy może zażądać dowodów potwierdzających prawo do skorzystania z ulgi oraz związek poniesionych wydatków z rehabilitacją lub ułatwieniem wykonywania czynności życiowych.

W niektórych przypadkach fiskus może oczekiwać również dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków, których kwota jest limitowana. Dotyczy to sytuacji, w których prowadzone jest dochodzenie sprawdzające lub kontrolne.

Katarzyna Gaweł, ekspertka ubezpieczamy-auto.pl

Podatnik musi także udowodnić, że jest uprawniony do otrzymania ulgi. Dowód niepełnosprawności stanowi orzeczenie lekarskie lub dokument wydany przez właściwe służby państwowe posiadające kompetencje do potwierdzenia niepełnosprawności. W przypadku opiekuna osoby niepełnosprawnej dodatkowo będzie potrzebne potwierdzenie stopnia pokrewieństwa. Może być to akt urodzenia bądź inny dokument osobowy potwierdzający więzy rodzinne.   

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350; art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7a-7g, ust. 13a.

Ustawa z dnia 20 listopada 1988 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.